Friday, 4 February 2011

മമ്മി & മി.

ഈയിടെയായി  തരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ കണ്ണൻ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.അവന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട സൈറ്റ് യൂ ട്യൂബ് ആണ്.അതിൽ ഗോസ്റ്റ് ഫിലിമുകൾ,ഫണ്ണി വീഡിയോകൾ തിരയൽ, കാണൽ ഒക്കെയാണ് പരിപാടി..അവന് ഇഷ്ടം തോന്നിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു മടുപ്പുമില്ലാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും  ഒരു വീഡിയോ തന്നെ കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും.അങ്ങനെ കണ്ട് കണ്ട് പലതും  അവന് കാണാപാഠമാണ്.ചില സമയത്ത് മലയാളം സിനിമകളോടും പാട്ടുകളോടും ആവും കമ്പം.അതിലും ചില സിനിമളോട് അവനു പ്രത്യേക ഇഷ്ടമാണ്.മകൾക്ക് , മണിചിത്രത്താഴ്,ഹരിഹർ നഗർ, ഇൻ  ഗോസ്റ്റ് ഹൌസ്സ് ഇൻ ,മമ്മി ആന്റ് മി മുതലായവയൊക്കെ കണ്ണന്റെ  ടോപ് ലിസ്റ്റിലെ സിനിമകളാണ്..

പറയാൻ വന്നത് അതല്ല.ഞാനും കണ്ണനും കൂടെ എന്നും വൈകിട്ട് കുറച്ചുനേരം കളിക്കാനിറങ്ങും.ബിൽഡിങ്ങിനു താഴെയുള്ള ഇത്തിരി സ്ഥലത്താണ് ഞങ്ങളുടെ ബാഡ്മിന്റൺ കോർട്ട്.അവന് ആകെ കളിക്കാനിഷ്ടമുള്ള ഗെയിം.അടുത്ത ബിൽഡിങ്ങുകളിലെ കുട്ടികളൊക്കെ കളിക്കാനായി അവരിലൊരേ തരക്കാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ  ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.അവരെ ഇടക്കൊക്കെ താഴെ പോകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടാറുമുണ്ട്.കാണുമ്പോൾ  ചിലരെങ്കിലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹൌ ആർ യു  ചോദിക്കുമെങ്കിലും അവരുടെ കളികളിലും കാര്യങ്ങളിലും കണ്ണനെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനെ പറ്റി  അവർ ആലോചിക്കുന്നുപോലുമുണ്ടാവില്ല എന്നെനിക്കറിയാം.അവരും കുട്ടികളാണല്ലൊ.പുറത്ത് കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും കണ്ണന് അവരോട് വല്ലാത്തൊരസൂയയോ, ദേഷ്യമോ ഒക്കെ ആണ്.അവരുടെ കൂടെ പോയി കളിക്കാൻ പലപ്പോഴും അവനെ പറഞ്ഞുവിടാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട് ഞാൻ.പക്ഷെ അപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സിലെ ആത്മവിശ്വാസമില്ലായ്മ മറച്ചുവെച്ച്, എനിക്ക് മമ്മിടെ കൂടെ കളിക്കാനാ ഇഷ്ടം എന്ന് അവൻ ചിരിക്കും.മമ്മി ആന്റ് മി ആർ ദ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്സ് എന്ന് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കും.

ഞങ്ങൾ താഴെ പോകുന്ന സമയത്ത് ഞങ്ങളെ പോലെ പതിവായി മറ്റൊരു അമ്മയും അവരുടെ മൂന്നുവയസ്സുകാരി മകളും വരാറുണ്ട് താഴെ..ആറാം നിലയിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു ഇറാനി സ്ത്രീ. അവർക്ക് ആ കുട്ടിയെ കൂടാതെ മറ്റ് മൂന്ന് മക്കൾ കൂടിയുണ്ട്.രണ്ട് പെണ്മക്കളും ഒരു മകനും.മൂന്നു പെൺകുട്ടികളും നല്ല സുന്ദരിക്കുട്ടികൾ.മിടുക്കികൾ .പക്ഷെ കണ്ണന്റെ പ്രായമുള്ള ആ ആൺകുട്ടി  കണാൻ മിടുക്കനാണെങ്കിലും  പഠന വൈകല്യങ്ങളുള്ളൊരു കുട്ടിയാണ്..അവനെ രണ്ട്മൂന്നു ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേ സ്കൂളിൽ നിന്നും പറഞ്ഞുവിട്ടിരുന്നു.പഠനം മുടങ്ങിയതിനു ശേഷം വീട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു അവൻ.കഴിഞ്ഞ വർഷം മുതൽ അവന്റെ അച്ഛൻ, അയാൾ നടത്തുന്ന കടയിലേക്ക് സഹായിയായി അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അച്ഛനു പിന്നാലെ തലയും കുമ്പിട്ട് വിഷാദഭാവത്തോടെ പോകുന്ന അവനെ കാണുമ്പോൾ വല്ലാതെ വിഷമം തോന്നും.അവനു നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന അവന്റെ ബാല്യം..അവന്റെ സന്തോഷങ്ങൾ ഒന്നും അവന്റെ അച്ഛനുമമ്മയും മനസ്സിലാക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ,അതോ  മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും നിവൃത്തികേടുകൊണ്ട് അവനെതിരേ മുഖം തിരിക്കുകയാവുമോ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചുപോകും ഞാൻ.

 വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെയേ അവന്റെ അമ്മയെ കണ്ടുമുട്ടാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.സുന്ദരമായി എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന അവരുടെ മുഖത്ത് സ്ഥായിയായ ഒരു വിഷാദഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു.ഈയിടക്കാണ് പതിവായി  വൈകിട്ട് അവർ താഴെ വരാൻ തുടങ്ങിയത്. വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹവായ്പോടെയാണ് അവർ ഞങ്ങളെ നോക്കാറ്.ഞാനും കണ്ണനും സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ അവർ അവരുടെ മകനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുന്നുണ്ടാവണം.കളി കഴിഞ്ഞ് കുറെ നേരം കൂടി അവടെയിരുന്നതിനു ശേഷമാണ് എന്നും ഞങ്ങളുടെ മടക്കം.എന്നും അവരും ഇരിക്കും ഞങ്ങളോടൊപ്പം.അവരുടെ മകൾ കുഞ്ഞുസൈക്കിൾ ചവിട്ടി അവിടെയൊക്കെ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും.ചിലപ്പോഴൊക്കെ കണ്ണൻ പിന്നാലെ ഓടി അവളെ ചിരിപ്പിക്കും.അവടെയങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ  എന്തൊക്കെയോ കുറേയേറെ പറയാൻ കിടക്കുന്ന പോലൊരു തോന്നലുണ്ടാകും എനിക്ക്.അവരുടെ മുഖത്തും അങ്ങനെയൊരു ഭാവം ഞാൻ കാണാറുണ്ട്. പക്ഷെ അവർക്ക് ഒട്ടും ഇംഗ്ലീഷറിയില്ല.എനിക്കാണെങ്കിൽ അറബി ഒരു കീറാമുട്ടിയും .ഈ പൊതുവായൊരു ഭാഷയില്ലാത്ത അവസ്ഥ ഒരു വൻ മതിലായി ഞങ്ങളുടെ പറയാനുള്ള വിശേഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉയർന്നു നിന്നു. എന്നാലും ആംഗ്യഭാഷയുപയോഗിച്ച് എന്തൊക്കെയൊ പറയാൻ ശ്രമിക്കും ഞങ്ങൾ.എപ്പോഴും ഞാനെന്റെ ഭാവനക്കനുസരിച്ച് ഉത്തരങ്ങൾ മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കാറാണ് പതിവ്. അഞ്ചാമതും ഗർഭിണിയാണ് എന്ന് ഒരു ദിവസം വയർ തൊട്ടുകാണിച്ചുകൊണ്ടവർ പറഞ്ഞു.അവരുടെ കറുത്ത അയഞ്ഞ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലൂടെ അതൊട്ടും അറിയുമായിരുന്നില്ല.അന്ന് എന്റെ വയറിൽ തൊട്ട് എന്താ വീണ്ടും കുഞ്ഞില്ലാത്തത് എന്നാവും അവരെന്നോട് ചോദിച്ചത്.കണ്ണൻ കൂട്ടുണ്ടാവുന്നത് നല്ലതാണെന്നൊക്കെ അവർ ആംഗ്യഭാഷയിൽ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.മറുപടി പറയാൻ ആംഗ്യഭാഷ മതിയാവില്ലെന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ വെറുതെ ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.

ഇടക്ക് രണ്ടുമൂന്ന് ദിവസം  അവരെ താഴെ കണ്ടില്ല.അതിനടുത്ത ദിവസം ഞാനും കണ്ണനും കളികഴിഞ്ഞ് അവടെയിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് റോഡിൽ അവരുടെ വണ്ടി വന്ന് നിന്നത്.ഇരുട്ട് വീണുതുടങ്ങിയിരുന്നു.ഞങ്ങളാണെങ്കിൽ ആവേശത്തോടെ വേർഡ് ഗെയിം കളിക്കുകയും. വണ്ടിയിലെ പിൻ സീറ്റിൽ ഇരുന്നിരുന്ന അവരുടെ മകൻ ഉറക്കെ കരയുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചത് തന്നെ. വണ്ടിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് പിടിച്ച് അവന്റെ അച്ഛൻ അവനെ വഴക്കുപറയുകയും തല്ലുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പിന്നെ അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ വണ്ടിയിൽ തിരികെ കയറി അവനെയും കൊണ്ട് ഓടിച്ചുപോവുകയും ചെയ്തു.അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് വണ്ടിയിൽ നിന്നറങ്ങി നിന്നിരുന്ന അവരേയും അവരുടെ ചെറിയ രണ്ട് പെണ്മക്കളേയും കണ്ടത്. മൂത്ത കുട്ടികളുടെ കയ്യിൽ രണ്ട് ബാഗുകൾ.മൂന്നുവയസ്സുകാരിക്കുട്ടിയുടെ കയ്യിലും വലിയൊരു കവർ.ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നത് വാങ്ങി. അവരുടെ കയ്യിൽ പൊതിഞ്ഞ് ചേർത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുണ്ടായിരുന്നു.പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് അവർ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന വരവായിരുന്നു. അവരെ ഒന്ന് വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കാനുള്ള മനസ്സുപോലും അവരുടെ ഭർത്താവ് കാണിച്ചില്ലല്ലൊ എന്ന് എനിക്ക് അമർഷം തോന്നി.ക്ഷീണിതയായെങ്കിലും അവരുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരിക്ക് ഒരു പ്രത്യേകഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു.അവരുടെ മകൾ എന്നോട് കുഞ്ഞ്, ബേബിഗേൾ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു.കണ്ണന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവർ കുനിഞ്ഞ് കുഞ്ഞിനെ കണ്ണനു കാണിച്ചുകൊടുത്തു.ഇറുക്കിയടച്ച കണ്ണുകളിലെ വലിയ കറുത്ത കൺപീലികളാണ് ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടത്.അവരുടെ ശാന്തത മുഴുവൻ ഇറ്റുവീണപോലെയൊരു കുഞ്ഞുമുഖം.മനസ്സിൽ അവരുടെ മകന്റെ കരച്ചിൽ അലോസരമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ എന്തിനായിരുന്നു അയാളവനെ അടിച്ചത് എന്ന് ചോദിച്ചു ഞാൻ.ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അവരുടെ മുഖത്തെപുഞ്ചിരി അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും അവരുടെ കണ്ണിൽ കണ്ണീർ വന്ന് നിറയുകയും ചെയ്തു.കയ്യിലുള്ള കുഞ്ഞിനെ മുഖത്തോടമർത്തി കണ്ണുകളൊന്നിറുക്കിയടച്ചു തുറന്ന് വീണ്ടും അവരാ പുഞ്ചിരിയിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു.എന്നോട് പറയാനവർക്ക് ഒരു ഉത്തരമില്ലായിരിക്കാം.അവരുടെയൊപ്പം ലിഫ്റ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പതിവുപോലെ ഞാൻ ഉത്തരങ്ങളുണ്ടാക്കി.കുഞ്ഞുവാവയോടൊപ്പം വീട്ടിൽ പോകാൻ വാശിപിടിച്ചതിനാവാം അയാളവനെ തല്ലിയത്.പക്ഷെ വീണ്ടുമൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ടായതിലുള്ള അമർഷമായിരിക്കാം അയാൾക്ക് എന്ന ഉത്തരത്തിൽ എന്തിനെന്നറിയാതെ മനസ്സ് ഉടക്കിനിന്നു.അവർ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി പോയതിനു ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ണന്റെ അടുത്തുവന്നിരുന്നു.ആ കുട്ടിയുടെ ഉറക്കെയുള്ള കരച്ചിൽ,അവരുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടെന്ന് വന്നുനിറഞ്ഞ കണ്ണീർത്തുള്ളിയിൽ ഒതുക്കിവെച്ച ഒരുപാട് സങ്കടങ്ങൾ,പിറക്കാതെപോയ എന്റെ മകളെ പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ച ആ കുഞ്ഞുമുഖം ,എല്ലാമെന്നെ വല്ലാത്തൊരസ്വസ്ഥതയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു.കണ്ണനും സങ്കടത്തോടെ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുകയായിരുന്നു.ഞാനവന്റെയടുത്തിരുന്ന് നിശ്ശബ്ദയായി കരഞ്ഞു.

എന്റെ കണ്ണീരൊഴുകിയിറങ്ങുന്ന മുഖം കണ്ട് അവന്റെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറി.എന്നെ പിടിച്ചുകുലുക്കി എന്തിന്നാണ് കരയുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചു അവൻ.വാശിക്കാരിയായ ഒരു കുട്ടിയെ പോലെ ഞാൻ അവനോട് എനിക്കും ഒരു മകളെ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു.അവൻ എന്റെ മുഖത്തുനോക്കി കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. പിന്നെ.. ഗേൾസ് ആർ നോട്ട് ഗുഡ്. അവരെപ്പഴും അമ്മമാരോട് ഫൈറ്റ് ചെയ്യും എന്ന് പറഞ്ഞു.അവരു അമ്മമാരെ ഒട്ടും ഹെല്പും ചെയ്യില്ല.ബോയ്സ് ആണ് നല്ലത് എന്നൊക്കെ പറയാൻ തുടങ്ങി.തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും അവൻ അതുതന്നെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പിന്നെ പതിവുപോലെ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അവൻ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവനെന്നെ വന്ന് വിളിച്ചു.അവൻ യുട്യൂബിൽ മമ്മി ആന്റ് മിയിൽ ഉർവശിയും മകളും അടിയുണ്ടാക്കുന്ന രംഗം ഇട്ടിരുന്നു.”ഇതുകണ്ടില്ലെ ,ഗേൾസ് ആൾവേയ്സ് ഫൈറ്റ് വിത് മദർ. മമ്മിക്ക് മകൾ വേണ്ട.“ അമ്മമാർ എപ്പോഴും മക്കളോട് കലഹിക്കും എന്ന് അതിൽ നിന്ന് അവൻ കണ്ടുപിടിക്കാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം എന്നോർത്ത് എനിക്ക് ചിരി വന്നു.എന്റെ ഭാവവ്യത്യാസം കണ്ട് അവന് വല്ലാത്ത ആശ്വാസം.ഇടക്കൊക്കെ പിങ്ക് ഉടുപ്പിട്ട സ്മോൾ ബേബി സിസ്റ്ററിനെ സ്വപ്നം കണ്ട കാര്യമൊക്കെ അവൻ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും ആ സമയത്ത് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നല്ലൊ അവന്റെ  ഉദ്ദേശം.“ബോയ്സ് തന്നെയാ നല്ലത്”..ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവനും ചിരിച്ചു.വീഡിയോ കട്ട് ചെയ്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിച്ചുനടക്കുമ്പോൾ മമ്മിയെ ഇന്നു ഞൻ സഹായിക്കാം എന്നും പറഞ്ഞ് അവനും കൂടി കൂടെ.അവന്റെ ഇത്തിരി മനസ്സിലെ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ മുങ്ങി എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും കരഞ്ഞു.